سلما سلامتی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ سلما سلامتی
      سلما سلامتی ()
حسن و دیو راه باریک پشت کوه نویسنده: سلما سلامتی - ۱۳۸٧/۳/۱٩

 

حسن ودیو راه باریک پشت کوه ،از آن نمایش های به اصطلاح پر وپیمانی ست که سخت می شود درباره اش نوشت.حسن این اسم آشنای قصه های ما که هدایت هاشمی تصویر بسیار مناسب و منطقی برای آن است،دنبال دیوی ست که در آخر درمی یابد یکی شبیه خود اوست.شیوه ی اجرایی سنتی واصیل ایرانی نمایش همان چیزی ست که نمایش این سرزمین کم دارد و بازی سازان نمایش که گویا درمحفلی دور هم هستند،هر یک به فراخور قصه داخل گود می شوند و بازی می سازند یا پشت پرده می روند وسایه می سازند و یا عروسک می گردانند.از بهترین ویژگی های این نمایش همه فن حریف بودن بازی سازان است.آن ها هنرمندانی هستند که دور هم جمع شده اند تا بخوانند وبنوازند و بازی بسازند.گویا شیوه ی نمایش را از دل زندگی روزمره ی مردم عادی بیرون کشیده اند.همان گونه که مردم دور هم جمع می شوند و برای هم قصه های یکدیگر را می گویند؛به آشناترین وشیرین ترین شکل.و در بند آن نیستند تا پیچیدگی ایجاد کنند.آن چه می خواهند بگویند ساده و روشن است.در نمایش نیز همه چیزساده است؛دیو وجود ندارد.کسی که او را دیو نامیده اند،یکی از مردمان است.خطرناک آن کسی ست که دیو را به ما می نمایاند.کسی که می خواهد همیشه مردمان در جنگ باشندتا خود حاصلی برد.

نمایش حتی از راه کار دادن هم ابایی ندارد.ما می فهمیم که اگربه اصل خود بازگردیم،چون نی به نیزار،به حقیقت دست خواهیم یافت.این راهکار آن قدر ساده داده می شود که به دنبال آن حتی می توان نمایش را بر اساس شعر مولانا(از نیستان تا مرا ببریده اند....)دانست.

ارتباط نگاه عارفانه ی مولانا به نی و افسانه های دیوان،از ارزش های غیر قابل انکار نمایش است.سیر دراماتیک قصه از یک نقطه شروع می شود و در نقطه ای به پایان می رسد.شخصیت اصلی(حسن) در این سیر دراماتیک تلاش می کند تا به مقصود برسد.وسرانجام به جایی می رسد که انتظار نداشته.نمایشنامه ساختارهای افسانه ای را در هم می شکند و افسانه ای امروزین می سازد.نمایش کاری می کند تصویرمان از دیو عوض شود و دوستش بداریم.این جاست که اثر پیام آور صلح و دوستی ست و هوشیاری و اندیشمندی را تبلیغ می کند تا متوجه باشیم دشمن اصلی کیست.دیالوگ های شعر گونه و همراهی موسیقی با آن ها نیز یکی از مقتضیات و جذابیت های این شیوه ی نمایشی ست که در عین حال به لحاظ دایره واژگان در دام نمونه های پیشین خود نیافتاده و سعی کرده تا آن جا که می تواند اصالت خود را حفظ کند واز کپی برداری یک شیوه و قصه دوری گزیند.

  نظرات ()
کلمات کلیدی وبلاگ سلما سلامتی (٢۳) تئاتر (۱۱) آلبوم عکس (٤) سینما (٤) خبر (٢) ادبیات (۱) نامه های رسمی (۱) نامه های خودمونی (۱)
دوستان من تا شقایق هست می مانم گودو شبنم و ترانه اخبار فناوری اطلاعات طراح قالب